O utworze
Punktem wyjścia była sonorystyka – kompozytor chciał pokazać możliwości brzmieniowe akordeonu w muzyce beztaktowej, swobodnej, opartej na efektach sonorystycznych („muzyka księżycowa”). Utwór zawiera tremolanda, efekty perkusyjne, pulsacje oraz różnorodne artykulacje związane z pracą miecha; był jednym z pierwszych w polskiej literaturze akordeonowej, który w tak szerokim zakresie wykorzystał te środki. Krzysztof Olczak grał go na własnym dyplomie w klasie prof. Włodzimierza Lecha Puchnowskiego.
Uwagi
Tytuł występuje w źródłach w wersji „Phantasmagorien” (wydania płytowe, wywiad z kompozytorem) oraz „Fantasmagorie”. Przez wiele lat utwór obowiązkowy konkursu akordeonowego w Klingenthal.
Nagrody
I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym w Castelfidardo