O utworze
Podczas studiów kompozytorskich spod ręki Andrzeja Krzanowskiego wyszedł szereg ćwiczeń kontrapunktycznych w formie różnych kanonów. Zostały one ujęte w dwa zbiory: Suitę kanonów i niezatytułowany zbiór kanonów. W obu zbiorach pojawiają się trzy te same utwory, ale w innej konfiguracji i z niewielkimi zmianami.
Suita kanonów zawiera pięć kanonów (w nawiasie kwadratowym podano numerację wg Katalogu Jagny Krzanowskiej):
Kanon I (w kwincie w ruchu prostym) [nr 1],
Kanon II (w odwróceniu) [nr 2],
Kanon III (w oktawie) [nr 3],
Kanon IV (w różnych interwałach) [nr 4],
Kanon V (w różnych przekształceniach rytmiczno-interwałowych) [nr 5].
Niezatytułowany zbiór kanonów zawiera cztery kanony:
Kanon I (w kwincie w ruchu prostym) [nr 1],
Kanon II (w oktawie) [nr 3],
Kanon III (w tercji małej) [nr 6],
Kanon IV (w odwróceniu) [nr 2].
Istnieją dwa różne rękopisy kanonów. Pierwszy nie określa dokładnie instrumentu, drugi zawiera znaki regestrów akordeonowych. W obu pojawiają się trzy te same kanony. Różnice pomiędzy ich zapisami są niewielkie i dotyczą głównie artykulacji.
W sumie jest 6 kanonów. Kanon [2] występuje również w zestawieniu z Etiudą [1].
Uwagi
Kanony [2] i [6] były utworami obowiązkowymi podczas IV Ogólnopolskiego Konkursu Akordeonowego w Czechowicach-Dziedzicach w 2012 roku.
Na niektórych rękopisach brak informacji wskazujących na instrument.
Rękopis
Autografy Suity kanonów i niezatytułowanego zbioru kanonów w posiadaniu Grażyny Krzanowskiej Autograf atramentowy Kanonu [2] i [6] w Bibliotece Głównej Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach
Wydanie
Kanon [6] (1973): I Księga na akordeon PWM 1978, s. 4, nr wyd. 8129 Kanon [2] (1974): III Księga na akordeon, PWM 1982, s. 2, nr wyd. 8421