Prawykonanie
12.03.1975, Katowice
Wykonawcy: Andrzej Krzanowski
O utworze
Studium III zasługuje na miano utworu i pięknego, i ważnego. To w nim zawarta jest kwintesencja filozofii i stylu Krzanowskiego. Akordeon, poprzez wytwarzanie ciągłych dźwięków i pasm, zbliżył się do brzmień elektronicznych, a niemetryczne rozgrywanie czasu dodatkowo wpłynęło na zmianę percepcji tego, kojarzonego dotąd z muzyką tradycyjną, instrumentu. Operowanie oszczędnymi, głównie łukowymi komórkami motywicznymi tworzy różne rodzaje przestrzeni, często zgodne z wolnym oddechem, ale również i bardziej dramatyczne. Do swojego utworu zaprosił Krzanowski kompozytorów, na których dokonaniach budował swoją energię twórczą: Jana Sebastiana Bacha, Ludwiga van Beethovena i Henryka Mikołaja Góreckiego. To w ich utworach odnalazł podstawowy kod motywiczny do swojego dzieła, co zostało szczególnie wyeksponowane przez wprowadzenie cytatu fragmentu bachowskiej fugi. Ekspresja i brzmieniowość Studium III jest przykładem tzw. „nowego romantyzmu”, którego Andrzej Krzanowski wraz z Eugeniuszem Knapikiem i Aleksandrem Lasoniem byli twórcami. W Studium III wykorzystane zostały motywy lub fragmenty następujących utworów: Jan Sebastian Bach – Fuga g-moll z cyklu Ośmiu małych preludiów i fug na organy, Ludwig van Beethoven – II część Sonaty E-dur op. 14 nr 1, Henryk Mikołaj Górecki – II Symfonia.
Uwagi
Studium III jest tożsame z partią akordeonu w Audycji IV.
Kompozycja ta była utworem obowiązkowym podczas I Międzynarodowego Konkursu Akordeonowego Alkagran w Czechowicach-Dziedzicach w 2002 roku.
Rękopis
Autograf atramentowy w Bibliotece Głównej Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach
Wydanie
I Księga na akordeon, PWM 1978, s. 28-36, nr kat. 8129, II wyd. PWM 1982, s. 28-36